«Το Φθινόπωρο είναι πιο γλυκό από την Άνοιξη, γιατί μας μαθαίνει να αγαπάμε την ωριμότητα των πραγμάτων» – Friedrich Nietzsche.
Με αυτό το απόφθεγμα ξεκινήσαμε το ταξίδι μας στη φθινοπωρινή εποχή. Τα παιδιά άκουσαν, παρατήρησαν και μίλησαν για τις αλλαγές στη φύση. Το φθινόπωρο ήρθε στην τάξη μας με τα χρώματά του, τις μυρωδιές και τα μυστικά του.
Τα παιδιά έμαθαν να ξεχωρίζουν τα φθινοπωρινά χρώματα: το πορτοκαλί, το κόκκινο, το καφέ και το κίτρινο. Με πινέλα, μαρκαδόρους και κολάζ, γέμισαν τις ζωγραφιές τους με φύλλα που πέφτουν, δέντρα που αλλάζουν φορεσιά και ουρανούς που μυρίζουν βροχή.
Μιλήσαμε για τα φρούτα και τα λαχανικά του Φθινοπώρου: μήλα, σταφύλια, ρόδια, κολοκύθες. Τα παιδιά τα αναγνώρισαν μέσα από εικόνες, τα ζωγράφισαν και τα είπαν με το όνομά τους δυνατά, μαθαίνοντας νέες λέξεις.
Διαβάσαμε και λύσαμε αινίγματα, ενώ τα παιδιά ενθουσιάστηκαν, όταν μάντεψαν τη σωστή απάντηση και θέλησαν να φτιάξουν και δικά τους αινίγματα.
Όλη την εβδομάδα, το Φθινόπωρο έγινε ζωντανό στην τάξη. Με τα μάτια, τα χέρια, τις φωνές και τη φαντασία τους, τα παιδιά γνώρισαν αυτή την όμορφη εποχή όχι σαν «μάθημα», αλλά σαν παιχνίδι και γιορτή.
Το φθινόπωρο μάς έμαθε ότι η φύση αλλάζει, αλλά μαζί της αλλάζουμε κι εμείς. Και μέσα από τις αλλαγές κρύβεται πάντα μία νέα αρχή.
