«Θα τιμώ τα Χριστούγεννα στην καρδιά μου και θα προσπαθώ να τα κρατώ όλον τον χρόνο.»
— Charles Dickens
Στη Σχολή Καραβάνα, αυτή την εβδομάδα, τα νήπια και προνήπια περιπλανήθηκαν μέσα στον ιδιαίτερα φωτεινό κόσμο των Χριστουγέννων, έναν κόσμο όπου μνήμες, ήθη και έθιμα συναντούν την παιδική περιέργεια και τη ζεστασιά της κοινής γιορτής.
Μιλήσαμε για το χριστουγεννιάτικο δέντρο, σύμβολο φωτός και ελπίδας, αλλά και για παλαιότερα ελληνικά έθιμα, όπως το στολισμένο καράβι, το οποίο συνηθιζόταν κυρίως σε νησιωτικές περιοχές της Ελλάδας, ως φόρος τιμής στη θάλασσα και τους ναυτικούς μας. Αναφερθήκαμε, επίσης, στα παραδοσιακά γλυκίσματα, τα μελομακάρονα, τους κουραμπιέδες, τις δίπλες που γεμίζουν αυτές τις μέρες τα σπίτια με αρώματα αγάπης και προσμονής.
Στη συζήτησή μας ξετυλίξαμε και το βαθύτερο νόημα της γιορτής: ότι τα Χριστούγεννα αποτελούν τον εορτασμό της Γέννησης του Χριστού, μία στιγμή φωτός που εδώ και αιώνες εμπνέει την ανθρωπότητα.
Διαβάσαμε χριστουγεννιάτικα βιβλία, αφήνοντας τις σελίδες τους να ανοίξουν δρόμους στη φαντασία. Τα παιδιά ζωγράφισαν τον Ρούντολφ, χριστουγεννιάτικα δέντρα και εικόνες γεμάτες χρώματα, σχήματα και μικρές προσωπικές αφηγήσεις. Γιορτινές μελωδίες πλημμύρισαν την τάξη, ενώ μαζί υπολογίσαμε και τις μέρες που μάς χωρίζουν από την 25η Δεκεμβρίου, περίπου δεκαπέντε ακόμη, ένα μικρό ταξίδι προσμονής.
Φυσικά, δε θα μπορούσε να λείπει ο Άγιος Βασίλης, ο άγιος της προσφοράς και της καλοσύνης, που εξακολουθεί να εμπνέει τα παιδιά με την ιδέα της γενναιοδωρίας και της χαράς του δώρου.
Έτσι, η εβδομάδα μας κύλησε σαν μία μικρή χριστουγεννιάτικη ιστορία: γεμάτη φως, μνήμες, παράδοση και δημιουργία, δηλαδή, όλα όσα κάνουν τις μέρες αυτές τόσο ξεχωριστές.
